meselaa seni kac liralik aylik mutlu etmeye yeter?

bana bir saz verin çalarım atarım tutarım keyfimden
Bana bir yaz verin ısınır içim güneşinden
Bana bir naz yapan olur ah ölürüm ben aşkımdan
Bana bir caz yapan olur ah kızarım alev gibi ben.

bir sandalye çek ve otur.mumlar var,mumları yak.

kaybolmadikca kendinde ve ölmedikce hayat zengin ve sonsuz mudur ?

içimdeki espri makinası ben diyor ki :
-hayat boktan bir hadise,şimdi sıkıyosa gel gülümse (çok pis kafiye canavarıyım,bazen iğrençleştiğim olur.kimi zaman saçmalık.bugün çok yorgunum lakin konuşasım gelmiyor değil,cümleleri uzatmaktan yanayım ama anlamsızlık can sıkıyor.)
entellektüel ben : asıl kendinde kayboldukça ve öldüğünde herşey sonsuz herşey zengin.
sade benliğim ise: -bugünn deli gibi sosyalleştim avm.nin altını üstüne getirdim,hastaneden çıkar çıkmaz oraya koştum hatta depar attım.gezdiğim dükkanlara 2.kez hatta 3.kez girerel mağaza çalışanlarıyla arkadaş bile oldum.sürekli söz verdiğim ve diyete girdiğim halde deli gibi burgerladım.sonra eve geldiğimde kafamdaki ramazan davulcusuyla tanıştım.ve anladım ki dışarı çıkmak bende baş ağrısı yapıyor...
_çokdertliymişim aslında bunu da şimdi farkettim_

bir sandalye çek ve otur.mumlar var,mumları yak.

başlığı kaybettim,bulamıyorum.

içimde biri bana cropped tshirt alsın diye bağıran bir çocuk var._onu susturup geliyorum siz okumaya başlayın sevgili dostlar.

bu sabah yağmur var istanbulda,gözlerim dolu dolu oluyor...bu şarkı neden sürekli dilimde,aklımda,beynimde bilmiyorum.oysaki ben ankaradayım (sanırım.bu.yıl.burada.olacağım.) ve ortalık günlük güneşlik....

malzemeler:

-ha bugün ha yarın denilen bir post var şimdiye kısmet olan.

-yaz okulu macerasını da terki-diyar eylemiş,kendimi uzaklara atmış o uzaklardan size seslenen bir ben var.

bu malzemelerle ortaya bir 'yolculuk hikayesi' çıkar.

ya da 'birgençkızınhazinyollardaziyanoluşu' ki bu hiç iç açıcı bir yazı halini almaz.

gel gelelim bu yılın 91203471092710097saatini yollarda geçirdim,ki burda bir _mantıkhatası_oluşmakta.türkçesi 'resmen HELAK oldum azizim'.

[istanbulmuş,ankaraymış,izmirmiş,balıkesirmiş,akçaymış,mersinmiş,kuşadasıymış,aydınmış...bir kısır döngü şeklinde...]

biraz kıçımın üstüne oturmuşken bir kaç film bakındım.bizim türkler napmış netmiş derken;

'Kağıt' filmine denk geldim.ben siyaseti anlamam,sevmem.ama bu filmde oldukça önemli noktalara değinilmiş en azından 'insani değerler' açısından.benim en çok ilgimi çeken kısım ise baba-oğul arasındaki anlaşmazlıktı.bizde bunun baba-kız versiyonu bulunmakta.

bu sahneden sonra anneme ilk sorduğum 'sen de mi böyle bir devlet memuruydun' sorusu oldu (:

büyük harflerle beyne kazınan tek replik :Dikkat ettiniz mi Müzeyyen Hanım; hiç bir şey yapmayanlarla devletin bir sorunu yok.

derken biraz güleyim dedim ve bunu izledim..

oyunculuklarına laf etmek bana asla düşmez ama film kötüydü be hacı.sadece replikler recep ivedikle yarışır ama sanırım 2.liği alır. ne bileyim.sansürsüz izleyin.

bu iki şahsa karşı sempatim zaten büyüktü ama filmde bunlara +Ali Atay da eklendi.kendilerini filmde oldukça sevdim.

ayrıca bu sıcakta okunacak en son kitabı okuduğum için kendimi tebrik eder ve öperim.

bir de 'tarçın' var bu sıralar.kendisi kardeşimin 1392837012937.evcil hayvan deneyiminden sonuncusu olarak bana tanıştırıldı.daha önce balık,kuş,civciv,hamster,kedi,kaplumbağa,köpek gibi bilimum (böyle mi yazılıyordu bu.aman neyse.) girişimlerde bulunduğundan çok enterasan bir şey değil benim açımdan.

onun bir tavşan olduğunu belirtmekte yarar buluyorum ayrıca,bilgilerinize..

derken ben çok üşendim,yoruldum ve sıkıldım.aylardan sonra uzun ve saçma bir post atmanın sevinciyle gidip şarkı söyleyebilirim.nerde o enerji,o şevk o heyecan a dostlar.

bir daha ki postun 'bir sokak günlüğü' tadında olması dileğiyle...

1,2,3 deyince herkes yatağaa..

sabah 7.de kalkmak mı daha zor,yoksa şimdi uyumak mı karar veremedim _saat 04:16_

bloguma bir bakayım derken post atmayı kastetmemiştim.ama parmaklarım o kadar enerjik ki onları durduramıyorum sanırım şekilA1 mesela :

ya da o kadar benciller ki vücudumun yorgunluğunu hiç umursamıyorlar mesela.bir de tik-tak.lı saat var nasıl beynime işliyor anlatamam üstelik görevini bile tam yapmıyor tik-tik diye ses çıkarıyor.çevremde bu ara enteresan şeyler oluyor.rüyalarım karman çorman..yoksa ondan mı uykudan kaçıyorum? yok ya sıcak da etken.heh ne diyorduk sonra ortaokul arkadaşım evleniyormuş mesela,kargo mesajı geldi;acaba rüyamda balık tuttuğumdan,aman vurduğumdan dolayı mı? bildiğin vurdum balıkları çok acayip.neyse yarın gidip almalı kargoyu,belki de yanlışlıkla gelmiştir o mesaj_hayalkırıklığıçatırdısı_.

en iyisi mi fazla uzatmadan uyumalı,sabah okul var,ne okulu mu ? Yaz Okulu ehehehehe esprisi yapmak isterdim ama ne yazık ki gerçek bu.yine saçmalardan seçmeledik. tatlı rüyalar..

*hayal defteri.*

bence hayaller de ayrılır.beynimizde ve kalbimizde olanlar.

ve her birimiz hayallerimizle yaşarız.anlık,günlük ve uzun vadeli.

(modern hayatta ise plan=hayal denklemi oluşmuştur hepimiz için.)

kimi zaman açıkça dile getirirken,kimi zaman çekiniriz.

ben hep çekinenlerden olmuşumdur.ne zaman anlatmaya kalksam hep1düşman edinmiştir hayallerim.çok uçuk kaçık da değillerdir oysaki..ama tekdüze yaşam gerçeğiyle başa çıkamamışlardır.bazen öylesine ağır gelmişlerdir ki onlardan kurtulmaya çalıştığım çok olmuştur.ama sıkı sıkıya bağlılardır bana,benimlerdir çünkü...

nasıl demiş mark twain : 'hayallerinizi kovmayın,çünkü onlar gittiler mi siz kalırsınız belki,fakat artık yaşamıyorsunuz demektir.' (gelin bir de babama anlatın....)

ne diyorduk..hah kovmak işte..asıl mesele bu.twain amcanın da dediği gibi çok zor.

hem bence yaşlanınca onlar beni zaten terk edip gidecekler,bir daha dönmemecesine...

bu yüzden oturup bi anlaşma ile _Bir HayaL Defteri._ yaptık.

hem bana daha fazla yük olmasınlar,hem de savrulup gitmesinler diye...

not:umarım sizler de babam gibi saçmaladığımı düşünmüyorsunuzdur.

Bi paket selpak lütfen..!

bugün seni hiç özlemedim.

zaten ben seni hiç özlemem ki.

hiç ağlamam böyle ara ara.

hiç düşüncelere dalmam.

esaret nasıl bir şey ben hiç bilmem.çnkü hiç esir olmadım ben.

böyle düşünüp düşünüp uzaklara dalmam.

gözyaşlarımın akmasına izin vermem.çnkü hiç ağlamam ben.zaten seni de hiç özlemedim.

kendime dahil olmayan bir hayatı yaşamam ben.seçimlerimi hep kendim yaparım.

hep cesur davranırım.

kendimi hep önemserim ben.başkalarını hiç umursamam.

zaten hayat çok güzel ki.ben o yüzden hiç ağlamam.

seni hiç merak etmem ben.ailemi hiç düşünmem.kendimi çok düşünürüm.çok bencilim çünkü ben.

keşke ben BÖYLE olabilseydim...etrafa saçtığım gülücüklerin altındaki hüznü kendime de belli etmeseydim..

duygusal zamanlar..

Olmadık yerde hüzün çöker mi kalbine.beynin böyle savrulup gider mi düşüncelerinde.?

Tanımadığın bir insanın sözü acıtır mı canını ölesiye?

Anlamsız gelir mi saniyeler,saatler,gün ışığı,insanlar..

Ya da tersine ihtiyaç mı duyarsın bir şeylere.?

Kendini anlatmaya çabalarsın bazen,çoğu zaman vazgeçersin.

Çünkü onların görmek istediği kadarsındır.

Ön yargı hep vardır,varolacaktır.

Çünkü savurmak kolaydır yargıları..

Kimse bilmez ne kadar bencil tanıdığını,ne kadar yalancı,ne kadar fesat..

Hep aldatıldğını kimse bilmez sevgili,dost,arkadaş.

Ne kadar üzüldüğünü,zorlandığını hayatta.

Hep yaklaşacakken uzaklaştığını,

Boş yere savaştığını,çabaladığını çoğu zaman,

Ama inandığını güvendiğini umarsızca kimse bilmez.

Bu yüzden yaşattığın mutsuzluğunu sırtından atmaya çalıştığını.

Şimdi mutlu olmak için çabalarsın ya çok görürler.

Hep onların yargıları,cümleleri ışığı altında yürü ve mutsuz ol isterler.

Uzaktan ne kadar pürüzsüz görünür oysa ki Ay.Yaklaştıkça farkına varırsınız yüzeyinin..

Hiçbir şey göründüğü gibi değildir aslında; ne iyi ne kötü.

Her şey içinizde yaşattığınız kadardır.

İyi niyetimi her türlü suistimal eden insanlara teşekkür ederim.

Ben hala öyle olmaya devam edeceğim bence biraz olsun siz de deneyin.

şimdi böyle bir söğüt ağacı bulup gölgesinde oturmaya gidiyorum...